Тернопільський пам'ятник Адаму Міцкевичу


Dwie mieszkanki Tarnopola. 2-ga z lewej p. Korczyńska, "etatowa" chorążyna Narodowej Organizacji Kobiet w Tarnopolu. 1937 r. (Dar p. Woźniaka, Bytom 1978)


1934 r. Od lewej: 1. Bauer Zbigniew, 2. Biliński Czesław. (Dar Zbigniewa Bauera, Gostyń 1978)


Z chwilą ukończenia budowy pierwszego dworca kolejowego w Tarnopolu w 1870 r., centrum miasta zaczęło się przesuwać ze Starego Miasta w kierunku północno-wschodnim. Definitywnie tam się zakotwiczyło w momencie odsłonięcia pomnika Adama Mickiewicza, które miało miejsce w dniu 20 X 1895 r. Na cokole u stóp poety, całą postacią skierowanego w stronę dworca kolejowego, widniał skromny napis: "1918-Zburzony"/ w czasie insurekcji ukraińskiej/, a od strony św. Tekli: "1923-odbudowany". Для кращого розуміння уточню, що пам'ятників Міцкевичу було два і перший, справді, зруйнований чи то пошкоджений українцями.


Ulubione w mieście miejsce "uwieczniania się". Rok - 1938. Od lewej Litwin Mirosław, 2. Rubin, 3. Hałkowski Michał, 4. Rubin Antoni, 5. Cichoń Kazimierz, 6. Kubrakowski Stanisław, 7. Gąsowski, 8. /przed Litwinem/ Iwanicki Marian. (Dar Michała Hałkowskiego, Opole - 1979 r.). Натомість серед українців, за весь час моїх записів, НІХТО не висловив особливого ставлення до цього пам'ятника і не фотографувався на його фоні.

Немає коментарів:

Дописати коментар